ค้นหาข่าว

ค้นบทความและเรื่องราวจากทุกประเทศ

เลือกประเทศ

ทั้งหมด 40 ประเทศ

เอเชีย15
ยุโรป16
อเมริกา5
แอฟริกา2
โอเชียเนีย2

UNDP พบคนเมียนมา 68.1% ยากจนหลายมิติหรืออยู่ในกลุ่มเปราะบาง

แสดงความคิดเห็น

สาระสำคัญ

  • UNDP ประเมินว่าคนเมียนมา 32.6% ยากจนหลายมิติ และอีก 35.5% อยู่ในกลุ่มเปราะบาง รวมเป็น 68.1%
  • ดัชนีวัดความขาดแคลนด้านการศึกษา สุขภาพ และความเป็นอยู่ ใช้ข้อมูลสำรวจทางโทรศัพท์ปี 2025 จำนวน 7,463 ครัวเรือน
  • คนชนบท 36.7% ถูกจัดว่ายากจนหลายมิติ เทียบกับ 21.7% ของคนเมือง
ภาพแฟ้มอาคารโรงเรียนหมายเลข 8 ในเมาะลำเลิง ปี 2012 มีหลังคาสีแดงและสวนด้านหน้า

ภาพแฟ้ม: อาคารโรงเรียนมัธยมหมายเลข 8 ในเมาะลำเลิง เมียนมา ถ่ายวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2012 ใช้ประกอบบริบทด้านการศึกษา

เครดิตภาพ

ภาพ: Rockrangoon (บัญชี Kwantonge) / No.8 BEHS Mawlamyine.JPG (Wikimedia Commons), CC BY-SA 3.0 · ใช้ภาพเต็มโดยย่อขนาดสำหรับแสดงผล; ภาพย่อและไฟล์แสดงผลคงสิทธิ์ CC BY-SA 3.0

โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ หรือ UNDP เผยแพร่รายงาน Layers of Deprivation: Multidimensional Poverty in Myanmar เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม 2569 ประเมินว่าประชากรเมียนมารวม 68.1% อยู่ในความยากจนหลายมิติหรือเปราะบางต่อการตกสู่ความยากจน โดยใช้ข้อมูลจากการสำรวจปี 2025 เพื่อมองความขาดแคลนในชีวิตประจำวันนอกเหนือจากรายได้ [1][2]

68.1% รวมคนสองกลุ่มที่สถานะต่างกัน

คนที่ถูกจัดว่ายากจนหลายมิติมี 32.6% ของประชากร ส่วนอีก 35.5% เป็นกลุ่มเปราะบาง คือมีความขาดแคลนแล้ว แต่คะแนนยังไม่ถึงเกณฑ์ยากจน ตัวเลขรวม 68.1% จึงไม่ได้หมายความว่าคนทั้งหมดในกลุ่มนี้ถูกจัดว่ายากจนแล้ว [1]

เกณฑ์นี้คิดจากคะแนนความขาดแคลนของครัวเรือน โดยให้น้ำหนักรวมด้านการศึกษา สุขภาพ และความเป็นอยู่ด้านละหนึ่งในสาม ครัวเรือนที่มีคะแนนความขาดแคลนตั้งแต่ 33% ขึ้นไปถูกจัดว่ายากจนหลายมิติ ส่วนคะแนนตั้งแต่ 20% แต่ยังไม่ถึง 33% อยู่ในกลุ่มเปราะบาง ตัวชี้วัดแต่ละข้อมีน้ำหนักต่างกัน จึงต้องดูคะแนนรวม ไม่ใช่นับว่าขาดกี่ข้อจากเก้าข้อ [1]

ในกลุ่มยากจน 32.6% นี้ มีกลุ่มยากจนรุนแรงอยู่ด้วย คิดเป็น 9.4% ของประชากรทั้งหมด กลุ่มนี้มีคะแนนความขาดแคลนตั้งแต่ 50% ขึ้นไป จึงไม่ควรนำ 9.4% ไปบวกกับยอดยากจนอีกครั้ง ส่วนสถานะเปราะบางบอกว่าครัวเรือนอยู่ใกล้เกณฑ์ยากจน ไม่ใช่คำทำนายว่าแต่ละครัวเรือนจะตกจนแน่นอนเมื่อเผชิญปัญหาอีกครั้ง [1]

วัดความขาดแคลนอะไรบ้าง

รายงานอธิบายว่ารายได้กับการเข้าถึงสิ่งจำเป็นอาจไม่เคลื่อนไปด้วยกัน ครัวเรือนที่ยังมีรายได้อาจเข้าถึงการรักษา การศึกษา น้ำ หรือที่อยู่อาศัยที่เหมาะสมได้ยาก ดัชนีความยากจนหลายมิติ หรือ MPI จึงช่วยให้เห็นว่าครัวเรือนขาดสิ่งใดพร้อมกันบ้าง [1]

ด้านการศึกษามีสองตัวชี้วัด ได้แก่ มีสมาชิกอายุ 11 ปีขึ้นไปที่เรียนครบหกปีหรือไม่ และมีเด็กวัยเรียนอายุ 5–17 ปีคนใดไม่ได้ไปโรงเรียนในช่วงปี 2024–2025 หรือไม่ ส่วนด้านความเป็นอยู่มีห้าตัวชี้วัด คือแหล่งแสงสว่าง สุขาภิบาล น้ำดื่ม คุณภาพที่อยู่อาศัย และทรัพย์สินพื้นฐาน [1]

ด้านสุขภาพมีอีกสองตัวชี้วัด ข้อหนึ่งดูอุปสรรคในการเข้าถึงบริการสุขภาพ อีกข้อใช้ดัชนีที่เรียกย่อว่า LhCSI เพื่อดูพฤติกรรมรับมือเมื่ออาหารหรือรายได้ไม่พอ เช่น ลดจำนวนมื้ออาหารหรือดึงเงินออมมาใช้ พฤติกรรมเหล่านี้ใช้เป็นตัวแทนของความตึงเครียดด้านอาหารและการบริโภค ไม่ใช่ผลตรวจภาวะโภชนาการจากร่างกายโดยตรง [1]

UNDP ปรับดัชนีให้เข้ากับข้อมูลทางโทรศัพท์ โดยใช้ LhCSI แทนตัวชี้วัดโภชนาการ และใช้อุปสรรคในการเข้าถึงบริการสุขภาพแทนการเสียชีวิตของเด็ก ส่วนเชื้อเพลิงหุงต้มไม่ได้รวมอยู่ในเก้าตัวชี้วัด เพราะ PPS 2025 ไม่ได้เก็บข้อมูลด้านนี้ [1]

เมื่อแยกองค์ประกอบของค่าดัชนีระดับประเทศ ความขาดแคลนด้านความเป็นอยู่มีส่วน 41.3% และสุขภาพ 39.3% รวมกันมากกว่า 80% ตัวเลขนี้เป็นส่วนประกอบของค่าดัชนี ไม่ใช่สัดส่วนประชากรที่ขาดบริการแต่ละประเภท รายงานจึงให้น้ำหนักกับการฟื้นบริการพื้นฐานและสภาพความเป็นอยู่ ควบคู่กับการช่วยให้ครัวเรือนมีรายได้มั่นคงขึ้น [1]

ชนบทสูงกว่า แต่ความยากจนในเมืองยังสำคัญ

สัดส่วนคนยากจนหลายมิติในชนบทอยู่ที่ 36.7% เทียบกับ 21.7% ในเมือง ตัวเลขทั้งสองใช้ประชากรในพื้นที่นั้นเป็นฐาน กล่าวคือ 36.7% ของคนชนบทและ 21.7% ของคนเมือง ไม่ใช่ส่วนแบ่งของคนยากจนทั้งหมดในประเทศ [1]

UNDP ชี้ว่าอัตราที่ต่ำกว่าไม่ได้ทำให้ปัญหาในเมืองเล็กน้อย ความขาดแคลนมักกระจุกในชุมชนที่ตั้งถิ่นฐานอย่างไม่เป็นทางการและพื้นที่รอบเมือง ซึ่งความไม่มั่นคงด้านที่อยู่อาศัย งานนอกระบบ และการคุ้มครองทางสังคมที่อ่อนแอซ้อนทับกัน การดูเพียงค่าเฉลี่ยของเมืองจึงอาจทำให้มองข้ามชุมชนเหล่านี้ [1]

ข้อมูลปี 2025 และคนที่โทรศัพท์อาจเข้าไม่ถึง

รายงานใหม่นี้ใช้ People’s Pulse Survey หรือ PPS 2025 ซึ่งสำรวจทางโทรศัพท์ 7,463 ครัวเรือน และแยกตัวอย่างในเมืองกับชนบท ครอบคลุม 15 พื้นที่ ได้แก่เจ็ดรัฐ เจ็ดภาค และเขตสหภาพเนปิดอว์ ตัวเลขที่เผยแพร่เดือนตุลาคม 2569 จึงเป็นการวิเคราะห์ข้อมูลสำรวจปี 2025 ไม่ใช่การสำรวจประชากรทั้งหมดในเดือนที่ออกข่าว [1]

UNDP ระบุข้อจำกัดว่า การสำรวจอาจเข้าไม่ถึงครัวเรือนที่ไม่มีโทรศัพท์ใช้งาน โดยเฉพาะคนจนมากหรือคนในพื้นที่ห่างไกลและพื้นที่ขัดแย้ง รวมถึงผู้ไร้รัฐและผู้พลัดถิ่น เช่น ชาวโรฮิงญาในรัฐยะไข่ ทำให้ความขาดแคลนในยะไข่อาจถูกประเมินต่ำกว่าความเป็นจริง อีกทั้งข้อมูลบ้านและทรัพย์สินมาจากคำตอบของครัวเรือน ซึ่งอาจละเอียดน้อยกว่าการลงพื้นที่สังเกตด้วยตนเอง [1]

ข้อเสนอของรายงานคือให้วางความช่วยเหลือตามลักษณะความขาดแคลนในแต่ละพื้นที่ ทั้งการฟื้นบริการและโครงสร้างพื้นฐาน การศึกษา งาน และการดำรงชีพ โดยคำนึงถึงทั้งความรุนแรงของปัญหาและจำนวนคนยากจนในพื้นที่ เพื่อให้การช่วยเหลือตอบโจทย์ชีวิตของครัวเรือนมากกว่าดูยอดรวมเพียงตัวเดียว [1]

แหล่งอ้างอิงและการปรับปรุง

  1. UNDP: Layers of Deprivation: Multidimensional Poverty in Myanmar — ระเบียบวิธีและตารางตัวชี้วัด หน้า 6–8; ผลระดับประเทศและเมือง–ชนบท หน้า 10–11; องค์ประกอบดัชนี หน้า 37; ข้อเสนอเชิงนโยบาย หน้า 42 (เลขหน้าที่พิมพ์ในรายงาน)
  2. ประกาศเผยแพร่รายงานของ UNDP วันที่ 8 ตุลาคม 2026
  3. บทสรุปภาษาเมียนมาจาก UNDP — เอกสารประกอบของการศึกษาเดียวกัน

รายงาน ประกาศ และบทสรุปเป็นเอกสารของ UNDP จากการศึกษาชุดเดียวกัน บทความนี้ใช้รายงานฉบับเต็มเป็นหลักในการอธิบายตัวเลขและนิยาม

ปรับปรุง 9 ตุลาคม 2569: อธิบายการแยกกลุ่มยากจนกับกลุ่มเปราะบาง วิธีให้น้ำหนักตัวชี้วัด ความต่างระหว่างเมืองกับชนบท และข้อจำกัดของการสำรวจทางโทรศัพท์

พื้นที่ของผู้อ่าน

แสดงความคิดเห็น 0

มุมมองของคุณช่วยต่อยอดเรื่องราวนี้

ต่อบทสนทนาในแบบของคุณ

มีโปรไฟล์ของตัวเอง และโหวตมุมมองที่น่าสนใจ

คุยกันอย่างเคารพ เปิดรับมุมมองที่แตกต่าง

ชวนคุยเกี่ยวกับข่าว แบ่งปันข้อมูลพร้อมที่มา และให้เกียรติผู้อื่น งดคำด่า การโฆษณา และข้อมูลส่วนตัวของบุคคลอื่น ความคิดเห็นจากผู้อ่านจะผ่านการตรวจสอบก่อนแสดงบนเว็บไซต์

เขียนได้ไม่เกิน 2,000 ตัวอักษร

อีเมลจะไม่แสดงบนเว็บไซต์

ความคิดเห็นจากผู้อ่านจะผ่านการตรวจสอบก่อนเผยแพร่
นโยบายความเป็นส่วนตัว

ความคิดเห็นจากผู้อ่าน

เริ่มแสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก

ยังไม่มีความคิดเห็นที่เผยแพร่ ลองแบ่งปันมุมมองแรกกัน