ภาพห้องปฏิบัติการทั่วไปปี 2013 ไม่ยืนยันว่าสารในภาพเกี่ยวข้องกับรายงาน
องค์การอนามัยโลกและโครงการสิ่งแวดล้อมแห่งสหประชาชาติเผยรายงานประเมินหลักฐานสารที่รบกวนระบบฮอร์โมน โดยระบุว่าหลักฐานผลกระทบต่อคนและสัตว์เพิ่มขึ้น และเรียกร้องให้ลดการสัมผัสที่เป็นอันตราย ภาพประกอบเป็นห้องปฏิบัติการทั่วไปปี 2013 ไม่ได้ยืนยันสารในภาพว่าเกี่ยวข้องกับรายงาน
รายงานพบอะไร
WHO และ UNEP เปิดรายงาน State of the Science of Endocrine-Disrupting Chemicals 2026 เมื่อ 17 พฤศจิกายน ณ การประชุมด้านสารเคมีในเจนีวา สวิตเซอร์แลนด์ เป็นการประเมินระดับโลกครั้งสำคัญต่อจากฉบับปี 2012 หน่วยงานระบุว่าการวิจัยกว่าทศวรรษเพิ่มหลักฐานเชื่อมโยงการสัมผัสสารกลุ่มนี้กับผลต่อระบบสืบพันธุ์ พัฒนาการสมอง ต่อมไทรอยด์ ภูมิคุ้มกัน และกระบวนการเผาผลาญ โดยระดับความหนักแน่นของหลักฐานแตกต่างกันตามสารและผลกระทบ และการสัมผัสอาจเป็นหนึ่งในหลายปัจจัยที่เพิ่มความเสี่ยงต่อโรค
สารรบกวนระบบต่อมไร้ท่อหรือ EDC ไม่ใช่สารชนิดเดียว แต่เป็นสารจากภายนอกหรือสารผสมที่รบกวนระบบฮอร์โมนและก่อผลเสียต่อสุขภาพ รายงานอธิบายว่าการระบุสารเป็น EDC ต้องมีหลักฐานผลเสีย กลไกรบกวนระบบฮอร์โมน และความเชื่อมโยงที่เป็นไปได้ระหว่างทั้งสอง WHO ระบุว่าพบสารบางชนิดในเลือด เลือดสายสะดือ และน้ำนมแม่ การสัมผัสอาจเริ่มก่อนเกิด และช่วงพัฒนาการเป็นช่วงที่ต้องให้ความสำคัญ ผลกระทบแตกต่างตามชนิด ปริมาณ และช่วงเวลาสัมผัส การตรวจพบสารไม่ได้บอกโดยลำพังว่าบุคคลใดจะป่วย
พบในผลิตภัณฑ์แบบใด
WHO ยกตัวอย่างสารที่มีคุณสมบัติรบกวนฮอร์โมนบางชนิด เช่น บิสฟีนอลเอ พทาเลต และพีซีบี โดยสารลักษณะนี้เกี่ยวข้องกับห่วงโซ่ผลิตภัณฑ์หลายประเภท ตั้งแต่บรรจุภัณฑ์พลาสติก ของเล่น อุปกรณ์การแพทย์ ผลิตภัณฑ์ดูแลร่างกาย ไปจนถึงสารกำจัดศัตรูพืช การมีผลิตภัณฑ์ประเภทดังกล่าวไม่ได้หมายความว่าทุกชิ้นมีสารที่เป็นอันตรายหรือก่อความเสี่ยงเท่ากัน
รายงานระบุว่ามีสารเคมีและสารผสมจดทะเบียนเพื่อผลิตและใช้มากกว่า 350,000 รายการทั่วโลก แต่มีเพียงส่วนน้อยที่ประเมินคุณสมบัติรบกวนฮอร์โมนแล้ว ตัวเลขนี้คือจำนวนสารและสารผสมที่จดทะเบียนทั้งหมด ไม่ใช่จำนวนที่ยืนยันว่าเป็น EDC นอกจากนี้คนและสัตว์อาจสัมผัสสารหลายชนิดพร้อมกัน ขณะที่ระบบกำกับดูแลจำนวนมากยังประเมินทีละสาร
ข้อเสนอและข้อจำกัด
มหาวิทยาลัยอูเทรคต์อธิบายว่าหลักฐานในสัตว์ป่าครอบคลุมผลต่อการสืบพันธุ์และพฤติกรรม โดยศาสตราจารย์จูเลียต เลกเลอร์ของมหาวิทยาลัยเป็นหนึ่งในผู้เขียนนำบทที่สองของรายงาน จึงเป็นคำอธิบายจากผู้ร่วมจัดทำ ไม่ใช่การตรวจสอบรายงานโดยทีมอิสระอีกชุด สถาบัน NIEHS ของสหรัฐฯ อธิบายเพิ่มเติมว่าสารบางชนิดอาจเลียนแบบหรือขัดขวางการทำงานของฮอร์โมน
ในการแถลงข่าวที่เจนีวา ผู้แทน UNEP กล่าวว่าต้นทุนโรคที่เกี่ยวข้องกับการสัมผัสอาจเทียบเท่าราว 1% หรือมากกว่าของ GDP โลก ภายใต้สมมติฐานแบบระมัดระวัง เป็นค่าประมาณราว 1.1 ล้านล้านดอลลาร์ต่อปีโดยเทียบกับ GDP โลกปี 2025 ซึ่งขยายจากข้อมูลสหภาพยุโรป สหรัฐฯ และแคนาดา ไม่ใช่ค่าใช้จ่ายที่วัดจากผู้ป่วยทั่วโลกโดยตรง ค่าประมาณครอบคลุมสารและโรคเพียงบางส่วน และไม่รวมต้นทุนระบบนิเวศ หน่วยงานเสนอให้เพิ่มการทดสอบ เปิดเผยข้อมูลสาร และพัฒนาทางเลือกที่ปลอดภัย โดยพิจารณาความเสี่ยงของสารทดแทนด้วย
คลิป: ภาพรวมสารรบกวนฮอร์โมนจาก FAO
FAO เผยแพร่คลิปปี 2025 สรุปรายงานอีกฉบับเรื่องการสัมผัสสารรบกวนฮอร์โมนในคนและสัตว์ที่ผลิตอาหาร ไม่ใช่คลิปแถลงรายงาน WHO–UNEP ปี 2026
ที่มาของคลิป: Food and Agriculture Organization of the United Nations
แหล่งข้อมูล
เครดิตภาพ
เครดิตภาพ: 564dude / Laboratory chemicals — Wikimedia Commons · CC BY-SA 3.0 · ใช้ภาพย่อและเว็บไซต์อาจครอปภาพ ภาพดัดแปลงใช้ CC BY-SA 3.0




