ภาพประกอบมือกำลังถือสมาร์ตโฟนหน้าจอว่าง ถ่ายวันที่ 14 พฤศจิกายน 2016 ไม่ใช่ภาพเด็ก ผู้เสียหาย หรือกิจกรรมเสี่ยงในข่าว
เมื่อคำชวนเล่นบนหน้าจออาจกลายเป็นแรงกดดันให้เด็กทำสิ่งอันตราย เยอรมนีกำลังถกเถียงว่าจะใช้กฎหมายและการป้องกันช่วยกันอย่างไร หลัง Bundesrat สภาที่เป็นตัวแทนรัฐบาลรัฐต่าง ๆ เห็นชอบข้อเสนอเรื่องการคุ้มครองผู้เยาว์จากการชักจูงผ่านสื่อดิจิทัลเมื่อ 16 ตุลาคม 2026
ข้อเสนอจากรัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พอมเมิร์นและโลเวอร์แซกโซนี ขอให้รัฐบาลกลางพิจารณาว่าควรกำหนดความผิดอาญาเฉพาะสำหรับการจงใจชักจูงผู้เยาว์ให้ทำร้ายตัวเองอย่างร้ายแรงหรือไม่ ประเด็นนี้ยังอยู่ในขั้นขอให้พิจารณา ไม่ใช่ประกาศว่ามีกฎหมายใหม่ใช้แล้ว
ช่องว่างที่ผู้เสนออยากให้กฎหมายตามทัน
คำชี้แจงของกลุ่ม SPD ในสภารัฐเมคเลินบวร์ค-ฟอร์พอมเมิร์นระบุว่า ข้อเสนอต้องการครอบคลุมการสร้างอิทธิพลต่อเด็กอย่างมีเจตนา รวมถึงคำชวนที่กระจายถึงผู้เยาว์จำนวนมากในรูปแบบกิจกรรมท้าทายออนไลน์ ขณะเดียวกันต้องรักษาขอบเขตของการให้ความรู้ การให้คำปรึกษา และการป้องกันไว้ด้วย
จุดนี้สำคัญต่อการเขียนกฎหมาย เพราะการพูดคุยเพื่อช่วยเด็กกับการชักจูงให้เด็กได้รับอันตรายเป็นคนละเรื่อง รายละเอียดว่าอะไรเข้าข่ายความผิดจึงยังต้องกำหนดให้ชัดเจนก่อนจะกล่าวถึงผลในทางบังคับใช้
รายงานของ ARD อธิบายว่าผู้ผลักดันต้องการให้เอาผิดผู้ใหญ่ที่ใช้ช่องทางออนไลน์เข้าถึงและชักนำเด็กได้ดีขึ้น แต่การได้รับความเห็นชอบใน Bundesrat เป็นเพียงขั้นหนึ่ง รัฐบาลกลางยังต้องพิจารณาต่อว่าจะดำเนินการอย่างไร
นักเรียนใน Siegen ใช้วิธีช่วยกันมองความเสี่ยง
อีกด้านหนึ่งของข่าวอยู่ที่ Gymnasium am Löhrtor ในเมือง Siegen ผู้สื่อข่าว ARD พูดคุยกับ Sara Midžan และ Sophie Meyer นักเรียนที่ผ่านการอบรมเป็น Medienscouts และช่วยจัดกิจกรรมกับรุ่นน้องเรื่องความเสี่ยงจากกิจกรรมท้าทายในสื่อสังคม
งานของพวกเธอคือช่วยให้เพื่อนรู้ทันแรงกดดันจากกลุ่มและตัดสินใจหยุดได้ แทนที่จะปล่อยให้ความรู้สึกว่าต้องทำตามคนอื่นเป็นตัวกำหนดการกระทำ รายงานนี้เป็นตัวอย่างจากโรงเรียนหนึ่งแห่ง ไม่ใช่ข้อมูลว่าทุกโรงเรียนในประเทศมีระบบเดียวกันแล้ว
เพื่อนช่วยเพื่อน แต่มีผู้ใหญ่ที่ผ่านการฝึกหนุนอยู่
ข้อมูลต้นฉบับของโครงการ Medienscouts NRW สำหรับโรงเรียนระดับมัธยมอธิบายว่า แต่ละโรงเรียนส่งนักเรียนสี่คนและครูสองคนเข้ารับการฝึก ผ่านกิจกรรมเต็มวันห้าครั้ง นักเรียนเรียนทั้งประเด็นสื่อดิจิทัลและทักษะการให้คำปรึกษา การสื่อสาร และการเรียนรู้ร่วมกับผู้อื่น
หลังการฝึก นักเรียนช่วยตอบคำถามและให้ข้อมูลกับเพื่อน ส่วนครูที่ผ่านการอบรมเป็นจุดติดต่อเมื่อนักเรียนผู้ให้คำปรึกษามีข้อสงสัยหรือพบปัญหาที่รับมือไม่ได้ รูปแบบนี้จึงไม่ได้หมายถึงการโยนภาระคุ้มครองเด็กให้เด็กดูแลกันเองทั้งหมด
รายละเอียดดังกล่าวเป็นข้อมูลการออกแบบโครงการในรัฐนอร์ทไรน์-เวสต์ฟาเลีย ช่วยให้เห็นว่าการป้องกันในโรงเรียนทำอย่างไร แต่ยังไม่ใช่ผลการประเมินว่ากิจกรรมนี้ลดการบาดเจ็บได้กี่เปอร์เซ็นต์
กฎหมายอย่างเดียวอาจไม่ครอบคลุมสิ่งที่เด็กส่งต่อกัน
Lara Kobilke นักวิชาการด้านสื่อจากมหาวิทยาลัยซูริก ให้ความเห็นกับ ARD ว่าการมุ่งเอาผิดผู้ใหญ่เพียงอย่างเดียวอาจไม่ครอบคลุมสถานการณ์ที่เยาวชนส่งเนื้อหาหากันเอง เธอจึงเน้นการป้องกันและการรับฟังเด็กโดยไม่แสดงท่าทีดูแคลน
ความเห็นนี้เป็นข้อถกเถียงเรื่องวิธีรับมือ ไม่ใช่หลักฐานว่าข้อเสนอกฎหมายจะไม่ได้ผลแน่นอน ภาพรวมที่ได้จากข่าวคือการคุ้มครองเด็กต้องพิจารณาทั้งผู้ที่จงใจชักจูง สภาพแวดล้อมของเพื่อน และช่องทางที่เด็กไว้ใจพอจะขอความช่วยเหลือ
สำหรับผู้อ่าน สิ่งที่ต้องติดตามต่อคือรัฐบาลจะตอบรับข้อเสนออย่างไร และโรงเรียนกับครอบครัวจะมีเครื่องมือช่วยเด็กมากขึ้นหรือไม่ ระหว่างนี้ การมีคนที่รับฟังและช่วยพิจารณาคำชวนเสี่ยงก่อนลงมือทำยังเป็นส่วนสำคัญของแนวทางป้องกันที่ผู้ให้สัมภาษณ์ย้ำถึง
แหล่งข้อมูล
เครดิตภาพ
เครดิตภาพ: Santeri Viinamäki / Wikimedia Commons · CC BY-SA 4.0 · ใช้ไฟล์ย่อจาก Wikimedia Commons; เว็บไซต์อาจย่อ บีบอัด และครอปตามกรอบแสดงผล ไม่รีทัชเนื้อหาภาพ




