ค้นหาข่าว

ค้นบทความและเรื่องราวจากทุกประเทศ

เลือกประเทศ

ทั้งหมด 40 ประเทศ

เอเชีย15
ยุโรป16
อเมริกา5
แอฟริกา2
โอเชียเนีย2

ญี่ปุ่นใช้ฟูกากุจำลองอากาศกริด 220 เมตร ช่วยลดฝนแรงเกินในแบบจำลอง

แสดงความคิดเห็น
  • ทดลอง NICAM ทั่วโลก เปรียบเทียบกริด 3.5 กม. ถึง 220 เมตร
  • กริดละเอียดช่วยลดฝนแรงเกินที่กระจุกเป็นหย่อมในแบบจำลอง
  • เมฆยังขึ้นกับวิธีแทนความปั่นป่วน
แถวตู้ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ฟูกากุที่ RIKEN เมืองโกเบ มีป้าย Fugaku บนตู้จริง

ภาพแฟ้มซูเปอร์คอมพิวเตอร์ฟูกากุ ที่งานเปิดให้เข้าชม RIKEN เมืองโกเบ ญี่ปุ่น ถ่าย 2 พ.ย. 2024 · ภาพงานเปิดให้เข้าชม ไม่ใช่ภาพการคำนวณหรือผลจำลองของงานวิจัยนี้

เครดิตภาพ

ภาพ: Barsaka2 — RIKEN R-CCS Fugaku.jpg / Wikimedia Commons / CC0 1.0 · ย่อขนาดและบีบอัดสำหรับเว็บ (คงภาพเต็มกรอบ)

งานวิจัยมหาวิทยาลัยโตเกียวที่เผยแพร่ออนไลน์ในวารสาร Geophysical Research Letters เมื่อ 8 ตุลาคม 2026 ใช้ซูเปอร์คอมพิวเตอร์ฟูกากุจำลองบรรยากาศทั้งโลกด้วยกริดแนวราบละเอียดถึง 220 เมตร ผลเปรียบเทียบพบว่าฝนแรงเกินที่กระจุกตัวเป็นหย่อมในแบบจำลองกริดหยาบลดลงเมื่อเพิ่มความละเอียด

กริดละเอียดเปลี่ยนการจำลองอย่างไร

กริดคือช่องย่อยที่แบบจำลองใช้แบ่งบรรยากาศเพื่อคำนวณลม อุณหภูมิ ไอน้ำ และเมฆ การลดระยะห่างระหว่างจุดคำนวณช่วยแยกโครงสร้างภายในเมฆฝนได้ละเอียดขึ้น แต่ก็ทำให้ปริมาณงานคำนวณเพิ่มขึ้นมาก

ทีมใช้แบบจำลองบรรยากาศ NICAM เปรียบเทียบกริดแนวราบห้าขนาด ได้แก่ 3.5 และ 1.7 กิโลเมตร รวมถึง 870, 440 และ 220 เมตร ขณะคงการแบ่งแนวดิ่งไว้ 78 ชั้น เพื่อศึกษาผลของความละเอียดแนวราบ

อีกตัวแปรที่ทดสอบคือวิธีแทนความปั่นป่วนสองแบบ MYNN และ SMG0 ซึ่งใช้คำนวณผลของการไหลปั่นป่วนที่กริดยังแยกออกมาโดยตรงไม่ได้ กริดระดับนี้อยู่ในช่วงคาบเกี่ยว: การเคลื่อนไหวบางส่วนคำนวณได้โดยตรง แต่ส่วนที่เล็กกว่ายังต้องใช้สูตรแทนผล

การทดลองตั้งต้นกริด 3.5 กิโลเมตรด้วยสภาพอากาศวันที่ 1 สิงหาคม 2016 แล้วใช้ผลจากกริดหยาบเป็นสภาพตั้งต้นของกริดละเอียดขึ้น ผลที่วิเคราะห์เป็นสภาพอากาศวันที่ 5 สิงหาคม 2016 โดยชุดกริด 220 เมตรเดินแบบจำลองเป็นเวลา 8 ชั่วโมงของสภาพอากาศจำลอง ตัวเลขนี้ไม่ได้หมายถึงเวลาที่ฟูกากุใช้ทำงานจริง

ฝนดีขึ้นตรงไหน และเมฆยังติดอะไร

ทีมเทียบความถี่ของฝนแต่ละระดับความเข้มกับข้อมูลฝน GSMaP เวอร์ชัน 8 และปรับผลจำลองให้อยู่บนกริดเปรียบเทียบเดียวกันด้วยการเฉลี่ยตามพื้นที่ พบว่ากริดระดับกิโลเมตรสร้างฝนความเข้มสูงบ่อยเกินข้อมูลอ้างอิง และความถี่ที่มากเกินนี้ลดลงเมื่อกริดละเอียดขึ้น

ในภาพรวมของผลจำลอง กริดหยาบให้กระแสลมยกตัวเป็นลำใหญ่และโดดเดี่ยว ส่วนกริด 220 เมตรแยกออกเป็นหลายลำเล็ก ๆ พร้อมกลุ่มฝนที่เล็กลงและกระจายกว้างขึ้น ทีมเสนอว่าการแทนโครงสร้างการยกตัวที่ต่างกันช่วยอธิบายความถี่ของฝนแรงที่เปลี่ยนไป

อย่างไรก็ดี นักวิจัยระบุว่า GSMaP มีข้อจำกัดในการประเมินฝนที่แรงมาก จึงใช้ข้อมูลนี้เป็นฐานอ้างอิง โดยเน้นศึกษาว่าฝนที่แบบจำลองสร้างขึ้นเปลี่ยนอย่างไรเมื่อปรับกริด

ผลเรื่องเมฆยังไม่ดีขึ้นตามความละเอียดอย่างเดียว ปริมาณเมฆชั้นต่ำจากสองวิธีใกล้กันขึ้นเมื่อเพิ่มความละเอียด แต่ยังไม่ได้เข้าใกล้ค่าจากข้อมูลสังเกต ISCCP-H ในเชิงปริมาณ ส่วนการกระจายเมฆตามพื้นที่ก็ยังต่างกันตามวิธีแทนความปั่นป่วน จึงยังต้องปรับความเข้าใจและวิธีคำนวณกระบวนการที่เล็กกว่ากริด

ข้อมูลเปรียบเทียบนี้ช่วยชี้ว่าแบบจำลองระดับกิโลเมตรควรปรับอะไรต่อ ทั้งโครงสร้างฝนและวิธีแทนกระบวนการภายในเมฆ ขอบเขตของงานยังเป็นการทดสอบผลจำลองระยะสั้น ไม่ใช่การวัดความแม่นยำของระบบพยากรณ์ที่เปิดใช้งานจริง

แหล่งข่าว

พื้นที่ของผู้อ่าน

แสดงความคิดเห็น 0

มุมมองของคุณช่วยต่อยอดเรื่องราวนี้

ต่อบทสนทนาในแบบของคุณ

มีโปรไฟล์ของตัวเอง และโหวตมุมมองที่น่าสนใจ

คุยกันอย่างเคารพ เปิดรับมุมมองที่แตกต่าง

ชวนคุยเกี่ยวกับข่าว แบ่งปันข้อมูลพร้อมที่มา และให้เกียรติผู้อื่น งดคำด่า การโฆษณา และข้อมูลส่วนตัวของบุคคลอื่น ความคิดเห็นจากผู้อ่านจะผ่านการตรวจสอบก่อนแสดงบนเว็บไซต์

เขียนได้ไม่เกิน 2,000 ตัวอักษร

อีเมลจะไม่แสดงบนเว็บไซต์

ความคิดเห็นจากผู้อ่านจะผ่านการตรวจสอบก่อนเผยแพร่
นโยบายความเป็นส่วนตัว

ความคิดเห็นจากผู้อ่าน

เริ่มแสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก

ยังไม่มีความคิดเห็นที่เผยแพร่ ลองแบ่งปันมุมมองแรกกัน