ค้นหาข่าว

ค้นบทความและเรื่องราวจากทุกประเทศ

เลือกประเทศ

ทั้งหมด 40 ประเทศ

เอเชีย15
ยุโรป16
อเมริกา5
แอฟริกา2
โอเชียเนีย2

งานทดลองพบผู้ใหญ่คิดสร้างสรรค์ดีกว่าเด็กเล็ก แต่เด็กมั่นใจในตัวเองมากกว่า

แสดงความคิดเห็น
  • เด็กก่อนเรียน92คนและผู้ใหญ่70คนทำงานคิดประโยชน์ใช้สอยของกระป๋อง วาดภาพอิสระ และวาดสัตว์ในจินตนาการ ผู้ประเมิน5คนให้คะแนนความใหม่ ความใช้การได้ และความคิดสร้างสรรค์
  • ผู้ใหญ่ทำคะแนนดีกว่าโดยเฉพาะงานที่มีโจทย์ชัด ส่วนเด็กมีภาพรวมความมั่นใจและประสบการณ์เชิงบวกสูงกว่า แต่ผลแตกต่างกันตามกิจกรรม ไม่ใช่เด็กสนุกกว่าทุกงาน
  • เป็นการเทียบคนสองกลุ่ม เก็บข้อมูลปี2564–2565 ไม่ได้ติดตามคนเดิมจนโต จึงยังบอกไม่ได้ว่าการเติบโตหรือโรงเรียนเป็นสาเหตุให้ความมั่นใจเปลี่ยน
ปลายดินสอหลายสีเรียงหันเข้าหากันเป็นวงบนพื้นโต๊ะ

ภาพประกอบ: ดินสอสี ถ่าย17สิงหาคม2548 ไม่ใช่อุปกรณ์หรือผลงานของผู้เข้าร่วมการวิจัยที่กราซ

ความเชื่อว่าเด็กเล็กสร้างสรรค์กว่าผู้ใหญ่ได้รับคำถามใหม่จากงานวิจัยที่ตีพิมพ์21ตุลาคม2569 ทีมมหาวิทยาลัยกราซในออสเตรียและผู้ร่วมวิจัยเปรียบเทียบเด็กก่อนเรียน92คนกับผู้ใหญ่70คน พบว่าผลงานของผู้ใหญ่ได้รับคะแนนความคิดสร้างสรรค์สูงกว่า ขณะที่เด็กมีความมั่นใจในความคิดสร้างสรรค์ของตัวเองมากกว่าและรู้สึกดีกับหลายกิจกรรม ผลนี้แยก “คุณภาพผลงาน” ออกจาก “ความมั่นใจและความสนุกในการทำ” ซึ่งอาจไม่เดินไปทางเดียวกัน

ให้ลองใช้กระป๋องและวาดสัตว์ที่ไม่มีอยู่จริง

งานในวารสาร PLOS One โดย Janika Saretzki และคณะไม่ได้วัดความสร้างสรรค์ด้วยการถามว่าใครรู้สึกว่าตัวเองเก่งอย่างเดียว แต่ให้ทำกิจกรรมแล้วนำผลงานไปประเมินด้วย เด็กมีอายุราว4–7ปี มาจากโรงเรียนอนุบาล9แห่ง ส่วนผู้ใหญ่มีอายุประมาณ20–52ปี โดย85%อยู่ระหว่าง20–30ปี

กิจกรรมแรกให้คิดวิธีใช้กระป๋องให้ได้หลายแบบภายใน3นาที ทุกคนได้เห็นและจับกระป๋องจริงเพื่อลดปัญหาเด็กไม่คุ้นกับวัตถุ จากนั้นให้วาดภาพอิสระโดยไม่ได้บอกเวลาตายตัว แต่ขอให้ค่อยๆจบหลังประมาณ8นาที และวาดสัตว์ในจินตนาการที่ไม่มีอยู่จริงภายใน8นาที

ผู้ประเมินที่มีประสบการณ์5คนให้คะแนนผลงานในด้านความใหม่ ความใช้การได้ และความคิดสร้างสรรค์โดยรวม โดยไม่ได้รับแจ้งกลุ่มอายุของผู้ทำ นักวิจัยยังถามผู้เข้าร่วมเรื่องความสนุก แรงจูงใจ ความมั่นใจก่อนทำ การประเมินผลงานตัวเอง และความกังวลแยกจากคะแนนผลงาน

ผู้ใหญ่ได้คะแนนสูง แต่ความใหม่ไม่ต่างในภาพวาดอิสระ

ผู้ใหญ่ได้คะแนนสูงกว่าเด็กอย่างสม่ำเสมอในงานคิดใช้กระป๋องและวาดสัตว์ในจินตนาการ ทั้งความใหม่ ความใช้การได้ และความคิดสร้างสรรค์ ส่วนงานวาดภาพอิสระ ผู้ใหญ่ได้คะแนนความใช้การได้และความสร้างสรรค์สูงกว่า แต่ด้านความใหม่ไม่พบความแตกต่างระหว่างกลุ่ม ทั้งสองวัยมักเลือกหัวข้อภาพที่พบกันได้ทั่วไป

เด็กใช้เวลาน้อยกว่าผู้ใหญ่ในงานที่จำกัดเวลา นักวิจัยจึงวิเคราะห์เพิ่มเติมโดยควบคุมเวลาที่ใช้ ผลภาพรวมยังเป็นไปในทางเดิม ประเด็นนี้ช่วยไม่ให้สรุปอย่างง่ายว่าผู้ใหญ่ชนะเพียงเพราะนั่งทำนานกว่าเท่านั้น

ความมั่นใจไม่ได้เท่ากับคะแนนผลงาน

เด็กประเมินความสร้างสรรค์ของตัวเองโดยรวมสูงกว่า และทำกิจกรรมสร้างสรรค์ในเวลาว่างบ่อยกว่า ข้อมูลของเด็กส่วนหลังได้จากผู้ปกครอง ส่วนผู้ใหญ่รายงานเอง เมื่อดูแต่ละงาน เด็กมีแรงจูงใจสูงกว่าในงานกระป๋องและวาดอิสระ มีความมั่นใจก่อนทำสูงกว่าในงานวาดทั้งสองแบบ และประเมินผลงานตัวเองสูงกว่าทุกงาน

เด็กสนุกกับงานกระป๋องและวาดอิสระมากกว่า แต่ทั้งสองกลุ่มสนุกกับการวาดสัตว์ตามโจทย์ใกล้เคียงกัน ส่วนความกังวลของเด็กต่ำกว่าในงานกระป๋อง จึงไม่ควรเหมารวมว่าเด็กกังวลน้อยกว่าหรือสนุกกว่าผู้ใหญ่ในทุกสถานการณ์

ผู้วิจัยเสนอว่า เวลาคนเห็นเด็กทำงานอย่างกระตือรือร้น มั่นใจ และทำบ่อย อาจนำความรู้สึกนี้ไปใช้ตัดสินว่าเด็กสร้างสรรค์กว่า ทั้งที่คุณภาพผลงานตามเกณฑ์ของผู้ประเมินให้ภาพอีกแบบ ข้อนี้เป็นการตีความของทีมวิจัย ยังไม่ใช่การทดลองพิสูจน์สาเหตุของความเชื่อดังกล่าว

เทียบกับงานเก่า: พัฒนาการไม่ได้ลดลงทางเดียว

บทคัดย่อของการวิเคราะห์อภิมานที่ตีพิมพ์ใน Educational Psychology Review ปี2564 รวม41การศึกษา ผู้เข้าร่วม40,918คนในระดับชั้นเรียน1–12 พบแนวโน้มภาพรวมของการคิดแบบแตกแขนงเพิ่มขึ้นตามระดับชั้น แต่มีช่วงสะดุด และรูปแบบแตกต่างตามแบบทดสอบ ลักษณะงาน ประเทศ และกลุ่มผู้เข้าร่วม งานเก่านี้จึงช่วยเตือนว่าการเล่าว่าเด็กโตขึ้นแล้วความสร้างสรรค์ต้องลดลงเสมอนั้นง่ายเกินข้อมูล

อย่างไรก็ตาม งานทบทวนดังกล่าวไม่ใช่การทดลองซ้ำของงานใหม่ ใช้ข้อมูลและช่วงวัยต่างกัน และมี Baptiste Barbot เป็นผู้เขียนร่วมทั้งสองชิ้น จึงไม่ควรนับเป็นทีมอิสระยืนยันผลใหม่ทั้งหมด

ยังตอบไม่ได้ว่าคนเดิมเปลี่ยนอย่างไรเมื่อโตขึ้น

งานใหม่เก็บข้อมูลระหว่างสิงหาคม2564ถึงเมษายน2565 แต่เพิ่งเผยแพร่ผลในวารสาร21ตุลาคม2569 เป็นการเทียบคนสองกลุ่มในช่วงเวลาเดียวกัน ไม่ใช่การติดตามเด็กชุดเดิมจนเป็นผู้ใหญ่ จึงสรุปเหตุจากอายุหรือการศึกษาโดยตรงไม่ได้

เด็กกับผู้ใหญ่ยังต่างกันด้านภาษา ประสบการณ์ และความคุ้นเคยกับการทดสอบ เด็กอาจเลือกคำตอบสุดขั้วเมื่อประเมินตัวเอง ผู้ประเมินทั้งหมดเป็นผู้ใหญ่ และแม้ไม่ได้รับแจ้งอายุ ก็อาจเดาวัยของผู้วาดจากลักษณะภาพได้ ผลจึงจำกัดอยู่กับงานและบริบทที่ศึกษา ไม่ใช่ตัดสินความสร้างสรรค์ทุกด้านของเด็กทุกวัยหรือคนไทยทั่วไป

เครดิตภาพ

เครดิตภาพ: Chevre / Colored pencils chevre.jpg — Wikimedia Commons · CC BY-SA 3.0 · ใช้ภาพตามต้นฉบับจากขนาดย่อของ Wikimedia Commons; ไม่ตัดต่อเหตุการณ์หรือเพิ่มวัตถุ

พื้นที่ของผู้อ่าน

แสดงความคิดเห็น 0

มุมมองของคุณช่วยต่อยอดเรื่องราวนี้

ต่อบทสนทนาในแบบของคุณ

มีโปรไฟล์ของตัวเอง และโหวตมุมมองที่น่าสนใจ

คุยกันอย่างเคารพ เปิดรับมุมมองที่แตกต่าง

ชวนคุยเกี่ยวกับข่าว แบ่งปันข้อมูลพร้อมที่มา และให้เกียรติผู้อื่น งดคำด่า การโฆษณา และข้อมูลส่วนตัวของบุคคลอื่น ความคิดเห็นจากผู้อ่านจะผ่านการตรวจสอบก่อนแสดงบนเว็บไซต์

เขียนได้ไม่เกิน 2,000 ตัวอักษร

อีเมลจะไม่แสดงบนเว็บไซต์

ความคิดเห็นจากผู้อ่านจะผ่านการตรวจสอบก่อนเผยแพร่
นโยบายความเป็นส่วนตัว

ความคิดเห็นจากผู้อ่าน

เริ่มแสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก

ยังไม่มีความคิดเห็นที่เผยแพร่ ลองแบ่งปันมุมมองแรกกัน