ค้นหาข่าว

ค้นบทความและเรื่องราวจากทุกประเทศ

เลือกประเทศ

ทั้งหมด 40 ประเทศ

เอเชีย15
ยุโรป16
อเมริกา5
แอฟริกา2
โอเชียเนีย2

สารทเขมรที่คนกลับบ้านได้ไม่เท่ากัน: งาน วันหยุด และรายได้

แสดงความคิดเห็น

สาระสำคัญ

  • ดาวันรอช่วงหยุด 7 วันเพื่อพบครอบครัว ส่วนโสภารีมีวันหยุดจากงานเพียง 3 วัน
  • ริทบอกว่ารายได้น้อย ปีนี้ลูกจะอยู่พนมเปญ ส่วนเขาจะกลับบ้านเกิดที่สวายเรียง
  • ซอง ชวงรอลูกกลับบ้านช่วงเทศกาล เพราะลูกยุ่งกับงานและมักมาได้เฉพาะสารทเขมรกับปีใหม่เขมร
ผู้คนเดินเข้าออกบริเวณวัดโมหามนตรีที่ประดับธงในเทศกาล Pchum Ben พนมเปญ ภาพแฟ้มปี 2005

ผู้คนร่วมเทศกาลสารทเขมร (Pchum Ben) ที่วัดโมหามนตรี พนมเปญ กัมพูชา ภาพแฟ้มเดือนกันยายน 2005 ใช้ประกอบบริบทเทศกาล ไม่ใช่ภาพการสัมภาษณ์ปี 2026 และไม่ใช่ภาพผู้ให้สัมภาษณ์ที่ระบุชื่อในข่าวนี้

เครดิตภาพ

ภาพ: Sundgauvien38 — WatMohaMontreyAtPchumBen.JPG / Wikimedia Commons · สาธารณสมบัติจากคำประกาศของเจ้าของ (PD-self); หากการสละสิทธิ์ใช้ไม่ได้ เจ้าของอนุญาตให้ใช้ได้ทุกวัตถุประสงค์โดยไม่มีเงื่อนไขนอกจากที่กฎหมายกำหนด · ครอป 16:9 จากต้นฉบับและบีบอัดสำหรับเว็บ

โนเอิร์น ดาวันรอช่วงหยุด 7 วันเพื่อกลับไปพบพ่อแม่และพี่น้อง ขณะที่ชูน โสภารีมีวันหยุดจากงานเพียง 3 วัน ทั้งคู่เฝ้ารอการพบครอบครัวช่วงสารทเขมร หรือ Pchum Ben เช่นกัน แต่มีเวลาว่างจากชีวิตทำงานต่างกัน

คำบอกเล่าของทั้งสองคนอยู่ในรายงานของ Cambodianess ที่เผยแพร่เมื่อ 11 ตุลาคม 2026 ซึ่งเล่าความหมายของเทศกาลผ่านคนทำงานและครอบครัวจากหลายจังหวัด ทั้งคนที่อยากกลับไปหาพ่อแม่ และคนที่รอลูกกลับมาหา

วันหยุดเจ็ดวันกับสามวัน

ดาวัน (Noeurn Davan) อายุ 19 ปี มาจากจังหวัดพระตะบอง และทำงานขายของในพนมเปญมานานกว่าหนึ่งปี เธอบอกว่าไม่ค่อยมีโอกาสพบพ่อแม่และพี่น้อง 5 คน จึงรอช่วงหยุด 7 วันและการกลับไปอยู่กับครอบครัว

โสภารี (Chhoun Sophary) อายุ 23 ปี เป็นแม่ค้าขายเสื้อผ้ามือสองจากจังหวัดกำปงจาม เธอบอกว่ามีวันหยุดจากงานเพียง 3 วัน และมีเวลาไปวัดได้ไม่กี่ครั้ง การพบพ่อแม่ของเธอมักเกิดขึ้นเฉพาะช่วงสารทเขมรกับปีใหม่เขมร

สำหรับโสภารี เทศกาลมีความหมายทั้งด้านการทำบุญถวายของแด่พระสงฆ์และการให้ความสำคัญกับพ่อแม่ ซึ่งเธอเปรียบเสมือนเทพเจ้าที่ยังมีชีวิต ความตั้งใจเหล่านี้ต้องอยู่ภายในเวลาที่เธอมี

กลับบ้าน แต่ไม่ได้พร้อมหน้าลูก

ซก ริท (Sok Rith) ชายวัย 40 กว่า เป็นคนขายหอยตากแดด เขาบอกว่ารายได้น้อยจึงไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นกับเทศกาลมากนัก แต่ยังกลับบ้านเกิดตามปกติ และไปถวายของที่วัดเป็นบางครั้ง

สำหรับปีนี้ ริทบอกว่าลูกจะอยู่ในพนมเปญ ขณะที่เขาจะกลับบ้านเกิดในจังหวัดสวายเรียง การกลับบ้านของเขาจึงไม่ได้หมายถึงการได้อยู่พร้อมหน้ากับลูก

คนที่รอกลับ และคนที่รออยู่บ้าน

ซอง ชวง (Song Chhuong) แม่ค้าคนหนึ่งในจังหวัดกำปงธม เล่าว่าพ่อสอนให้เธอไปวัดช่วงเทศกาลตั้งแต่เด็ก เธอยังคงถวายอาหารแด่พระสงฆ์ ทำบุญ และอธิษฐานให้พ่อแม่ พ่อแม่ของคู่สมรส และบรรพบุรุษที่ล่วงลับ

ในฐานะแม่ เธอยังรอให้ลูกกลับบ้าน ลูก ๆ ยุ่งกับงานและโดยปกติมาเยี่ยมได้เฉพาะช่วงสารทเขมรกับปีใหม่เขมร เทศกาลจึงเป็นทั้งเวลาทำบุญและเวลาที่เธอรอพบครอบครัว

ซวน ดารา (Suon Dara) แม่ค้าวัย 38 ปี มักไปวัดและเยี่ยมแม่ที่จังหวัดไพรแวงในช่วงสารทเขมร เธอบอกว่าทำบุญให้เด็ก ผู้สูงอายุ หรือพระสงฆ์เท่าที่ตัวเองมีกำลัง และเห็นคุณค่าของการได้อยู่กับครอบครัวและพี่น้อง 4–5 วัน

ผู้ให้สัมภาษณ์เหล่านี้เป็นกรณีรายบุคคลในรายงานข่าว จึงใช้สรุปแทนคนกัมพูชาทั้งประเทศหรือคนแต่ละรุ่นไม่ได้ สิ่งที่เห็นจากคำบอกเล่าคือวันหยุดที่มี ฐานะของตน และความผูกพันกับพ่อแม่ ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของวิธีที่แต่ละคนอธิบายเทศกาล

อีกภาพหนึ่งจากวัดในกระแจะ

อีกด้านหนึ่ง FreshNews รายงานเมื่อ 11 ตุลาคมถึงการร่วมพิธีที่วัดพระวิหารธมร้อยเสา (Wat Preah Vihear Thom 100-pillars) ในอำเภอซัมบอร์ จังหวัดกระแจะ โดยระบุว่าพุทธศาสนิกชนจากทั้งใกล้และไกลนำอาหารและเครื่องไทยธรรมไปถวายพระสงฆ์ในช่วงเทศกาล

รายงานจากกระแจะเพิ่มภาพการร่วมพิธีในพื้นที่หนึ่งของกัมพูชา ส่วนเรื่องวันหยุด รายได้ และการกลับบ้านข้างต้นมาจากผู้ให้สัมภาษณ์ของ Cambodianess

แหล่งข้อมูล

ตรวจข้อมูลต้นทางล่าสุด: 12 ตุลาคม 2026

พื้นที่ของผู้อ่าน

แสดงความคิดเห็น 0

มุมมองของคุณช่วยต่อยอดเรื่องราวนี้

ต่อบทสนทนาในแบบของคุณ

มีโปรไฟล์ของตัวเอง และโหวตมุมมองที่น่าสนใจ

คุยกันอย่างเคารพ เปิดรับมุมมองที่แตกต่าง

ชวนคุยเกี่ยวกับข่าว แบ่งปันข้อมูลพร้อมที่มา และให้เกียรติผู้อื่น งดคำด่า การโฆษณา และข้อมูลส่วนตัวของบุคคลอื่น ความคิดเห็นจากผู้อ่านจะผ่านการตรวจสอบก่อนแสดงบนเว็บไซต์

เขียนได้ไม่เกิน 2,000 ตัวอักษร

อีเมลจะไม่แสดงบนเว็บไซต์

ความคิดเห็นจากผู้อ่านจะผ่านการตรวจสอบก่อนเผยแพร่
นโยบายความเป็นส่วนตัว

ความคิดเห็นจากผู้อ่าน

เริ่มแสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก

ยังไม่มีความคิดเห็นที่เผยแพร่ ลองแบ่งปันมุมมองแรกกัน