ภาพแฟ้มกลุ่มอาคารศาลในสิงคโปร์ปี2558 มีอาคารศาลสูงสุดเดิมอยู่ด้านหน้าและอาคารศาลปัจจุบันอยู่ด้านหลัง ใช้ประกอบบริบทกระบวนการยุติธรรม ไม่ใช่บ้านหรือคู่ความในคดี · Photo by CEphoto, Uwe Aranas (CC BY-SA3.0)
ศาลสูงสิงคโปร์วินิจฉัยว่าข้อตกลงเขียนมือระหว่างพี่น้องเรื่องแบ่งเงินขายบ้าน600000ดอลลาร์สิงคโปร์ให้พี่น้องอีก2คนมีผลผูกพัน แม้ทั้งสองไม่ได้รับทรัพย์ตามพินัยกรรมของแม่ คำพิพากษาลงวันที่19ตุลาคม2569 ซึ่ง Mothership รายงานเมื่อ21ตุลาคม เป็นการบังคับข้อตกลงที่ทำขึ้นภายหลัง ไม่ใช่การแก้พินัยกรรมหรือเปลี่ยนรายชื่อผู้รับมรดกของแม่
บ้านจากแม่ กลายเป็นข้อขัดแย้งเรื่องแบ่งเงิน
พินัยกรรมปี2555 ระบุผู้รับทรัพย์เป็น David, Franklin และหลานสาว2คน โดยบ้านที่ Eng Kong Road ให้ David กับ Franklin เท่ากัน ส่วน George และ Jack ซึ่งเป็นลูกชายอีก2คนไม่ได้อยู่ในรายชื่อผู้รับ ทั้งคู่จึงไม่ได้มีสิทธิในบ้านหลังนี้เพียงเพราะเป็นลูกของผู้ตาย
ความตึงเครียดในครอบครัวนำไปสู่การไกล่เกลี่ยโดยลุงในปี2561 มีข้อเสนอให้ผู้รับบ้านทั้งสองนำเงินส่วนหนึ่งมาแบ่งแก่ George กับ Jack แต่การตกลงปากเปล่ายังไม่ทำให้เงินถูกจ่าย และทั้งสองฝ่ายยังโต้เถียงกันเรื่องเงื่อนไขเวลาขายบ้าน
ลายมือหนึ่งแผ่น ก่อนลงนามขายบ้าน
เมื่อมีผู้เสนอซื้อบ้านในราคา5ล้านดอลลาร์สิงคโปร์ David ยืนยันว่าจะไม่ลงนามในเอกสาร Option to Purchase หรือเอกสารให้สิทธิซื้อ จนกว่า Franklin จะลงนามตกลงเรื่องเงินสำหรับพี่น้อง ทั้งคู่ลงนามข้อตกลงเขียนมือเมื่อ11กันยายน2564 แต่วันถัดมา Franklin ปฏิเสธเอกสารดังกล่าวโดยอ้างว่าถูกกดดัน
การขายบ้านเสร็จสิ้นวันที่8เมษายน2565 เงิน600000ดอลลาร์สิงคโปร์ถูกกันไว้ในบัญชีร่วมซึ่งถอนต้องได้รับความเห็นชอบจากทั้งสองคน ข้อพิพาทจึงเป็นว่าจะบังคับให้ยินยอมจ่ายเงินตามที่ลงนามไว้ได้หรือไม่ ไม่ใช่การให้ Franklin จ่ายยอดนี้ใหม่จากเงินส่วนตัวทั้งหมดนอกเงินขายบ้าน
เหตุใดศาลจึงไม่รับข้ออ้างว่าถูกกดดัน
ผู้พิพากษา Christopher Tan เห็นว่า David ในฐานะเจ้าของร่วมยังมีสิทธิปฏิเสธการขาย และการยอมลงนามเอกสารขายเป็นสิ่งตอบแทนสำหรับข้อตกลงแบ่งเงิน การทำเอกสารลงวันที่และลงนามในบริบทที่มีข้อพิพาทจริงยังสนับสนุนว่าผู้เกี่ยวข้องตั้งใจให้มีผลทางกฎหมาย
ศาลพิจารณาข้อความสนทนาและพฤติการณ์รอบการลงนาม แล้วไม่พบแรงกดดันที่ไม่ชอบตามข้ออ้างของ Franklin การที่การต่อรองทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจจึงไม่ได้ทำให้สัญญาเสียผลโดยอัตโนมัติ ทั้งนี้เป็นข้อสรุปจากหลักฐานเฉพาะคดี ไม่ใช่หลักว่าการบังคับให้เซ็นสัญญาทุกลักษณะทำได้
คำอธิบายกฎหมายสัญญาของ Singapore Law Watch ช่วยแยกสองประเด็นนี้ว่า การมีอำนาจต่อรองไม่เท่ากันเพียงอย่างเดียวไม่พอเป็น economic duress หรือการข่มขู่กดดันทางเศรษฐกิจ ต้องพิจารณาความไม่ชอบของแรงกดดันและข้อเท็จจริงด้วย ส่วนข้อตกลงในครอบครัวจะมีเจตนาผูกพันทางกฎหมายหรือไม่ก็ต้องดูพฤติการณ์ ไม่ใช่ถือว่าทุกกระดาษที่ญาติเซ็นมีผลเหมือนกันทั้งหมด
คำตัดสินนี้บังคับสัญญา ไม่ได้เขียนพินัยกรรมใหม่
ในประเด็นข้อตกลงเขียนมือ ศาลสรุปว่า David มีสิทธิบังคับให้ Franklin ทำตามเงื่อนไขเอกสาร จึงเปิดทางให้แบ่งเงินรวม600000ดอลลาร์สิงคโปร์แก่ George กับ Jack ตามที่ตกลงไว้ รายงานและคำพิพากษาที่อ้างไม่ได้ยืนยันว่าหลังคำตัดสินมีการโอนเงินเสร็จแล้ว และผลคดีนี้ไม่ได้แปลว่าผู้ถูกตัดออกจากพินัยกรรมทุกคนจะเรียกส่วนแบ่งได้โดยไม่มีข้อตกลงหรือฐานสิทธิอื่น
แหล่งข้อมูล
เครดิตภาพ
เครดิตภาพ: Photo by CEphoto, Uwe Aranas / Singapore Old-Supreme-Court-Building-01.jpg — Wikimedia Commons · CC BY-SA 3.0 · ใช้ภาพตามต้นฉบับจากขนาดย่อของ Wikimedia Commons; ไม่ตัดต่อเหตุการณ์หรือเพิ่มวัตถุ




